Turfsteken op Islay

DJ Smudger heeft een draagbare cd-speler bij zich en speelt van elk nummer pakweg twintig seconden. “Yes, yes, this is the one!” roept hij uit, onvermijdelijk gevolgd door een rochelende hoestbui. “Ah, no wait. Maybe the next one…” Wijfelend probeert hij het volgende lied. “All you need to know about this song are two lines!” Ian Smudger kijkt ons aan, steekt twee vingers in de lucht, opent zijn mond en stamelt: “Er… Now what were those two lines again?”

Zijn vriend Kevin ziet het tafereel hoofdschuddend aan. “Ah, right!” Het schiet Ian weer te binnen. “Rowing home now, back to Islay! Rowing home now, across the sea!” Na onze workshop turfsteken en de nodige drams komen de Schotten los. De zon schijnt, het waait net hard genoeg om de midges op afstand te houden en Kevin en Ian mogen over hun favoriete onderwerp praten: whisky.

“There’s a whisky for each moment of the day,” begint Kevin, die al veertig jaar bij de Lagavulin destilleerderij werkt. “Now, you’ve got your breakfast whisky. Any gentle Speyside will do. There’s your business class lunch whisky. And in the evening, I like to savour a peaty Islay single malt. Lagavulin, or Ardbeg perhaps.” Er is geen enkele Schot die maar één favoriete whisky heeft, beweert Kevin. “But I do. It’s Laphroaig!” pareert Ian. “What?!” roept Kevin uit. “You always give your Laphroaig away, you rascal!”

Zelfs tijdens klusjes in huis halen de turfstekers een geschikte fles whisky tevoorschijn. “I use Bruichladdich to clean my windows,” vertrouwt Kevin ons toe. Ian knikt instemmend, vult onze glazen opnieuw en drukt de repeatknop van zijn cd-speler nog maar eens in. “Ok lads, one more time, from the top!”

Nachtreis door Noorwegen
San Marino: een (niet zo) schattig dwergstaatje